تبليغاتX
شاخه ياس
به آنان كه راز قشنگ دوستي و محبت و .... و زندگي را جز در ذات يگانه حق نمي يابند

3 /Y ،   ۵/ ۸۶                                                                                                            

 

                                       

 

 

 

 

الان تو حیاط نشستم و به روزایی فکر میکنم که ترم پایینی بودم . من و زنگ  خواندن و جیم 

 

اوت . دیدن دوستایی که دیگه نیستن  حتی بچه هایی که چهرتا آشنا بودند و درسشون تموم شده

 

یاد آشنایی خودم و وفا و رژه رفتن تو راهرو و زنگ وصایا . و زنگای نهار .یاد تک تک بچه

 

ها و دوستا وتلخی ها و شیرینی ها یی که بود و نبود و  زیر بارون و  همه جای این دانشگاه برام

 

خاطره شده . از دلتنگی هام بی حوصلگی هام بیقراریهام سر زنگ استادا و سالن ۱ و راهرو

 

خاطره. هرروزکه میگذره بیشتر دلتنگ میشم . واای روزآخرچیکار کنم   

 

 

                                              این فصل هم تمام شد

 

                                              و تو

 

                                    تویی که شروع نشدی

 

                              و ردی که جاده ها را قدم میزند

 

                                            و من

 

                                    تک خیال سبز پاییز

 

                                   سر میکشم بودنت را

 

                              و تمام نمی شوی تا همیشه

 

                                    غربت شعر من

 

                                     پاییز فصل تو

 

               می خواهم معصومیت نگاهم را به کودکی هایم هدیه کنم

 

                                    تو که رفته ای

 

                                 وقت رفتن من است

 

               خاطره را یادگار میسپارم به راهرویی که برایم خاطره شد

 

 

                                                                        تقدیم به کسی که خاطره ساز راهروی خاطره شد

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387ساعت 2:21  توسط رويا | 
                                                        

                                                                                         

  وعده ما  ساعت۱۹/۱۸/۹ روز پنج شنبه اول فروردین سال ۱۳۸۷

                 دستها بالا  لحظه سبز دعا

                                                              

 

                                     

وااای  دومین بهار وبلاگم هم رسید و من شدم ....... ساله  وااااای

                                               

که اصلا سال ۸۶ برام قشنگ نبود  اصلادوستش نداشتم و ندارم 

 

بهار خانم اومدنت مبارک           

خدا جون   عیدی من یادت نره ها           

خدا جون  خودت میدونی کی به کیه و چی به چیه تو این دنیا 

خودت یک کاری کن که همه راضی باشن و تو از همه راضی تر

                                                                                                

خدا جون دوستت دارم بخاطر اینکه  دوست داشتنی هستی و تنها

دوست من  هر چند ازت گله دارم که چرا تنهام گذاشتی ولی

میدونم کوتاهی از خودمه               

خدا جون کمکم کن سال ۸۷ برام قشنگ ترین سال باشه 

خدا جون  کمک کن ما آدمها یاد بگیریم  انسان باشیم

امام زمان گلم دوستت دارم هرچند نمی دونم چند بار دلت از دستم

 گرفته 

                                                                

                                                                                    

راستی امام زاده صالح رفتم و موقع برگشتن دستمال سبز کربلا

 رفته ای م کرد که به فال نیک گ رفتم

 

                  بهار عمر همگی سبز به سبزی بهار قشنگ ۸۴

                     عیدتون مبارک 

                              

                                                      

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 23:11  توسط رويا | 
                                                              

                                                                                      

                                                               

 

 

       تقدیم به شما دوستلی گلم               

 

تو چشام نگاه کن . فقط یه لحظه . ببین چی میبینی؟ .............. آره این خودتی . ببین که

 

چشمای من فقط تو رو میبینه .

 

شب به شب  با عکس تو حرف میزنم . نه... نترس ... هیشکی نمیشنوه جز تو . دیشب

 

باز      بی خواب بودم . چند شبه خواب ندارم .آخه تقصیر خودته . گفتی داری میای . منم

 

چشم به راهت بی خواب شدم . میخوای حرفامو داد بزنم؟

 

سلام گلم   خوبی؟ دلم برات تنگ شده بود . تو چی؟ای بدجنس  خودم که میدونی دوست

 

دارم . راستی قاصدک  گفت که  دیر میای . گفتم اشکال نداره فقط بگو مواظب خودش

 

باشه . باز من نیستم چیزیش نشه . آـخه قاصدک هم میدونه تو چیزیت بشه من طاقت

 

نمیآرم . چند وقت پیش رفتم  دم اون فواره که همیشه دوست داشتی . همون که سر کوچه

 

همیشه سبزتونه  خواب دیده بودم . میگفتی آب روشنیه  میگفتی همیشه خوابمو به آب

 

بگم . ولی آب نبود حوض پای فواره خالی بود . . خواستم برم بگم نامه ات اومده . بگم  کی میگه اون نمیاد داره میاد من میدونم خودش گفته ایناهاش این نامه اشه . واای گلم

 

نیستی ببینی این اجوج مجوجا چی میگن . دستمو هی میگیرن انگار دزد گرفتن . نامه تو

 

میگیرن و باز ازت دورم میکنن. بابا مگه جرمه مگه گناهه دوستت دارم خوب . دوسم

 

داری خوب . بذارین بهم برسیم بذارییییییییییییییییییییییین به هم برسیم . هر چی جیغ میزنم

 

داد میزنم نگاام میکنن ..........  واای نه من از آمپول میترسم .نههههههه...............

 

اینجا همه میگن باید بگم آره . یه آره کوچولو میخوان . میگن به صلاح همس . میگن

 

دیوونه شدم .....  یادته وقتی گفتی  دوسم داری  چی گفتم؟........ نه .... سرخ و سفید

 

نشدم . تو چشات نگاه کردم و گفتم " آره؟ ....... منم آره "  آره گفتنمو دوست داشتی .

 

یادته گفتی از همین رک بودنم خوشت اومده ولی اینا دوست ندارن رک باشم . میگن سرت

 

رو بنداز پایین و بگو آره تموم . نه ..... من اینو دوست ندارم. تو بر میگردی .  راستی میبینی کفن پوشیدم تا پای جونم به پات بمونم  . یادته؟ میگفتی بهم میاد  .آخرین باری که

 

پوشیدم گفتی وااای په خوشکل شدی . اماالان اصلا خوشکل نیستم . 

 

تو چشمام نگاه کن .  آره؟ ...........نههههههههههههههه    . این آینه تو رو نشون

 

نمیده . پس این کیه؟ صدایی میگه دوستم داره ولی صدای تو نیست.  واای بازم بارون

 

داره میاد. چرا همه کج و مووج میشن

 

یکی داد میزنه این کارا همش مسخرس . چرا باید دم خونه تو الان باشیم. ولی من  که بی

 

اجازه تو آب نمیخورم . میدونم نمیزاری . مطمئنم نمیزاری دم خونت ازت جدام

 

کنند ...................

 

 واای نهههههههههههههههههههههههههههههههههههه............... الهی من فدات

 

بشم  این تویی . این تویی؟ همیشه میگفتی میای. میدونستم میای. ببین آماده هم شدم .

 

میدونستم  دم خونت ،در به روم نمیبندی   . قول داده بودیم همیشه با هم باشیم و نذلریم

 

هیچی ما رو از هم جدا کنه . دیدی  رو قولم موندم. بد جنس گلم این جا هم  تنهات

 

نمیذارم.  دستمو بگیر. یه نفس مونده که برسیم به هم.

                                                          

               من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است

                 آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش           

اینجا: گورستان                          

و جمعیتی که ماشین عروس روتا غسالخانه بدرقه میکنند.

 

   

                     

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

ماه خوب خدا محرم داره میاد.                

 

عشق حسین و خاندانش از دلاتون هیچ وقت نره که آول و آخر عشق و پاکی هستن.

 

این ایام رو به همه تسلیت میگم . لابه لای اشکاتون من رو فراموش نکنین.

 

 

                          سبز باشین   

 

 

                                                                    

 

                                             

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 16:33  توسط رويا | 

                                                           

                                                                                       

                                                 

             یک سلام نصفه و نیمه                                                 

 

      به تو که نشستی روبه روم و زل زدی تو چشمام و بغض توی گلوت داره خفه ام

 

     میکنه

 

     به تو که شب نشین قصه ها یی و صبح به صبح گم میشی تو تار و پود خیال زندگی

 

     به من که مجبورم هر وقت دلت میگیره بشینم  رو به روت ولی کاری ازم بر نمی آد و

 

     همین دیوونم میکنه.

                            اینکه ببینم داری آروم آروم جون میدی و کاری ازم بر نمی آد

 

     این روزا عجیب سرده .... همه جا یخ زده... و یا شاید چشمای منه که ..........

 

     و تو اینجایی هنوز  و من .......  نه ...... بذار برم

 

     بذار جدا شم از خودم

 

     از کیلو کیلو شعر و دفتر دفتر نوشته  و ...... از چشمای تو ......

 

     تو که هنوز نشستی رو به روم و ...........

 

     سرده و حتی شعله های آتیشی که زدی به جونم هم گرمم نمیکنه.

 

     میگن تب دارم ...... میگن هذیون میگم...... میگن تب دارم....... میگن هذیون 

 

     میگم....

 

    میگن.....میگن......میگن.....

 

    آره ...... تب نگاهت نشسته تو جونم و واااااااااااای

 

     که کی فراموش میشم از لحظه هایی که گذشتن و هنوز نگذشتم از راهی که نرفته ام 

  

     وگذشتی از گذشتی که گذاشتم به پای سادگیم .

 

     به پای بودنت که نبودی و خیال من بود که تو بودی

 

     پاشو .... پاشو ...... برو ..... نشین روبه روم .......... بغض نکن ....... گریه  نکن

         

     .......  دیووونم نکن  ............ 

 

    ایوب نیستم که صبر نشین غصه هات شم

 

    این روزا سرده                   سوز عجیبی همه وجودمو گرفته

 

    آره  ......... دارم میسوزم....

 

    از تنهایی تک گل اون شاخه یاس که باور نکردن  نفس میکشه  ....  میفهمه..... 

 

    از تویی که با منی............ بی منی.............من کجای این نوشته هام؟

 

    از نگاه مترسک غربت نشین ثانیه ها که با التماس میگه " من زنده ام.  ولی کلاغها

 

    نمیفهمند" 

 

    وقتی تک نوک تک تک این کلاغهای شوم بی احساس قلب چشماشو پاره پاره میکنه

 

    میسوزم

 

    سرده ..............

 

    تب من خیلی بالاست ..............  آره شاید دارم هذیون میگم

 

                                          کی میفهمه؟

 

                                                                

 

                                    

 

                                                                                         

                                                         

 

 

 

پرانتز باز:

                 دوستای خوبم شرمنده که نبودم  و ممنون از اینکه  بودین و این بودنتون برام با

 

                ارزشه  .

 

               دوست گلم آره با شما یی هستم که  میدونی نوشته هاتو دوست دارم و خودت هم

 

              برام عزیز هستی شرمنده که  یک کمی بد قولی شد( بد قول نیستم ) و یه

 

             دنیا خوشالم کردی که بجای من سر قولم بودی    

 

+ نوشته شده در  شنبه سوم آذر 1386ساعت 1:35  توسط رويا | 
 

               

 

سلام سلام سلام                             

 

 

بی مقدمه ببخشید که اینقدر زود آپ کردم                        

 

 

راستی شرمنده از اینکه هیچ کدوم از کامنتهای پست قبلی رو تایید نکردم .  نمیدونم این وبلاگ

 

چرا قاطی کرده وکامنتهاش هیچ کدوم تایید نداره .این چند وقته وبلاگم به هم ریخته بود خلاصه

 

مکافاتی داشتم با این موضوع که البته به خیر گذشت و درست شد .ممنون از دوستانی که سر

 

زدن وعلی رغم اشکال وبلاگ باز هم لطف داشتن                    

 

این تابستون واقعا برام سخت و شیرین گذشت . سخت چون کارام زیاد بود و حسرت خواب تا

 

ساعت 10 موند تو دلم  شیرین چون خاطره های جالبی رو تو تقویم تابستون  86 برام گذاشت.

 

تجربه های قشنگی بود بخصوص اجرا تو برنامه شبه رادیویی که خب میدونین اجرای برنامه

 

چه استرس شیرینی داره. خلاصه که تابستونی بود .

 

برای شما چطور بود؟ چی کارا کردین؟ وااااااااااااااااااااااااااای بازم اون حس سبز و قشنگ

 

اومده سراغم و نمیذاره فکر کنم  سال جدید  چه بلایی قراره سرم بیاد با این درسای فراموش شده خدا به خیر بگذرونه.

 

راستی راستی که کلی حرف دارم ولی نمیدونم چرا هر وقت میخوام کلمه ها رو روی کاغذ بیارم

 

رنگ میبازن وخودشونو قایم میکنند و من میمونم و صفحه خالی و قلمی افسرده از ننوشتن .

 

میدونم که این حالت رو بارها تجربه کردین.                   

                                                                                

                                  

                                                                              

 

نگاه کن به من        که میگذری بی تفاوت از کنارم