تبليغاتX
شاخه ياس
به آنان كه راز قشنگ دوستي و محبت و .... و زندگي را جز در ذات يگانه حق نمي يابند

 

 

دلتنگ دیروزم         سرگشته فردا

امروز می سوزم           در حسرت رویا

 

مجتمع    قصر فیروزه

 

چند روز پیش رفتم محله قدیمی . به یاد اون روزایی که عشقم تاب

 سرسره  و کش بازی و هفت سنگ و  وسطی بود. روزایی که

 صبح  به عشق بچه ها تا عصر بچه خوبه مامان میشدم  تا عصر

 اجازه بده برم پایین با دوستام بازی کنم.

به عشق پایین رفتن و دیدن کسایی که با همه وجودم دوستشون

 داشتم و حالا دیگه نیستند.

یادش بخیر . ما بچه کوچولو ها هم واسه هم ادعا داشتیم.  اکیپ

 میشدیم تا اگه  بچه های بلوکهای دیگه  خواستند زور بگن زورمون

 برسه.

یادش بخیر  حامد حدادی  و علی اسماعیلی و گروهشونو.

بادوچرخه می اومدند دم تاب سرسره . من و سلماز هم با

 دوستامون مشغول تاب بازی. کاری به کار هم نداشتیم 

ولی هم رو دوست داشتیم . یادش به خیر یکی از بچه هاشون 

رو که علی رضا صدا میکردن  با دوچرخه رفت بالای

سرسره  تا نشون بده  مثلا شجاعن.

 یه جور نمایش برا  ما  اجرا کردن. که مثلا شجاع و نترس

 هستند.چقدر بچه  بودیم  یادش بخیر اون روزا 

یادش بخیر از مدرسه تعطیل میشدم اونا میرفتن مدرسه. از

 جلوی بلوک  ما باید رد می شدن.  توی چشمم آینه می انداخت

 تانگاهش کنم. دیگه میدونستم ساعت ۵/۱۲نور آینه توی

 چشمم باید بیفته

یادش بخیر

 

الان بالای ساخمون وایسادم.

خونه روبروییمون و حسین .منو نیلوفر صدا میکرد فکر

می کرد اسمم نیلوفره ....... صداش میاد توی گوشم

 "" آبجیییی اسمش نیلوفرههههههه""

تا میرفتیم برای بازی میاومدن ما رو از وسیله ها پیاده

میکردن تا حرصمونو در بیارن.

یادش بخیر  امیر بلوک  کناری و خواهرش. تا میرفتم درس

 بخونم میاومدن توی بالکن و میدونستم حواسشون به منه.

یادش بخیر . چقدر از علی پازوک بدم میاومد. یک بار منو سلماز

رو ازالاکلنگ پیاده کرد  تا شراره و آزیتا که واسه چند بلوک

پایینی بودند سوار بشن.   چقدر از این دو تا دختر افاده ای

 بدمون می اومد.

یادش بخیر پریسا  چقدر از مجید خوشش میاومد .مجید توی بلوک

حامد اینا بود. من ازش خوشم نمی اومد .

یادش بخیر آ ب آوردن از آبتهران . خاله سوسکه .

یادش بخیر راه مدرسه و من و یک علمه خاطره  از امتحانا

و برگه هایی که راه مدرسه رو قشنگ میکرد. کتاب هامون

 رو پاره میکردیم بعد امتحان از خوشحالی

یادش بخیر .  مریم و یگانه  پیش  عروسی کردند. معلم به یگانه

 میگفت  سنجاقک 

یادش به خیر بهناز و مریم و همه همکلاسی ها رو زو بازی

کردن های توی راهرو مدرسه زنگای تفریح

همه چیز مثل گذشته هاست  فقط آدمها عوض شدند. بچه هایی

 که توی خیابون بازی میکنند  خودمون رو یادم میارن. این بچه ها

  آیینه بچگی من هستن که دارن توپ بازی میکنن

مدرسه ما  شد سربازخونه. سربازها مدرسه قشنگمونو گرفتن.

 

آخ خدا  اونقدر دلم گرفته که از ته دلم میخوام زار زار گریه کنم و

 دوستامو صدا کنم. بگم  سوگل   مریم  سلماز  پریسا    کجایین؟ 

 حامد  علی    کجایین؟  من همون دخترک کوچولویی هستم که

 همبازیهای بچگیهاشو هنوز دوست داره .

من  دلم برای راه مدرسه و اجازه مامان و تاب بازی و دیدن تون تنگ

 شده

 دم بلوکتون  اثری از پسر کوچولوی مهربونی که  علاقه پاک

 کودکی توی چشماش موج میزد و حتی یکبار هم با هم حرف نزدیم

 ندیدم

حسین   کاش خاطره  خاله سوسکه  بچگیات رو واسه دختر

 کوچولوت تعریف کنی

الکه و نسترن و سوگل  یادتون بخیر . معلم بازیامون. چقدر گچ

 میکندیم و صدای همسایه ها در میاومد .

خاله بازیامو و ظهر که از خونه عذامون رو دم در میاوردیم تا هم

 غذای خاله بازیامون باشیم.

سلماز کاش یادت باشه چقدر بالای پله تاب سرسره با هم شعر

می خوندیم .

 

 توی صفحه خاطراتتون   از من یادی کنین   .

 اون روزا خیلی دور شدند.  هر جا هستین یادتون برام عزیزه

و مطمئنا نیلوفر یک روزی خاطره  شما رو می شنوه و 

 میفهمه احساس دلتنگیمو.

 

  یکشنبه۱۳ /۲/۸۸ 

یادش بخیر اون روزا

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388ساعت 3:58  توسط رويا | 
 

 

بی مقدمه  سکوت  آزاد   

من،  رها ، ساکت،  یک نفس........

 

ستاره منو یادته؟ همون که تو دستم بود؟ یکی دزدیده  . 

 شهر گناه  پلیس نداره

من تنها اینجا  بی تو

سیزده بدر بود و من یک عمر رو به در کردم

خدا دید 

 من گریه کردم

همه خندیدند

خدا دلش گرفت

الهم  انی  اسالک ...

سردمه  . زمستون  تو سال کبیسه گیر کرده و بهار 

تو ترافیک مونده.

من میخوام برم.

میخوام برم همه احساس قشنگمو هدیه بدم

به اون بچه ای که  هنوز بزرگ نشده

میخوام بلند داد بزنم  گزیه کنم بخندم 

چیه؟مگه عاشق بی معشوق ندیدی تا حالا؟

همه ترانه هامو میسپرم به دفترم  تا یادگاری براش

بمونه از  اونی که یه زمانی شبیه من بود.

پرنده ای که تو قفس مونده و پرواز بلد نیست

از اون  لبخندی که از ته دل بود و حالا شکستنش

 رو مویه میکنه

 

 

راستی یکی از دوستام میخواست برام جشن

خداحافظی بگیره

تند و تند پیام و زنگ  که کجا میخوای بری  چرا بی صدا؟

و گله که چرا  این طور بی خبر و...

دروغ ۱۳  همه رو سر کار گذاشت آخه به همه

اس ام اس داادم که:

اگه ندیدمتون خداحافظ  من دارم برای همیشه

از ... میرم دانشگاه رو هم انتقالی . دوستتون دارم

 فراموشم نکنین شرمنده که بیخبر .پیش اومد.

 

خیلی از این دوستیها تا چند سال دیگه تموم میشه 

هر کی سرزندگی خودش و سرگرم شوهر داری

دلم از همین الان گرفت

راستی ۱۳ بدر امسال جالب بود . با مامان اینا رفتیم اون بالا بالاهای

تپه ها جای همه خالی 

یک فضای عالی  برای نفس کشیدن، و هم ترانه باد شدن

زمین پر گل و احساس من دوباره جوونه زد  سبز شد و رویید .

 

عید هم تموم شد و دعا کنیم سال خوبی برامون رقم بخوره.

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 1:11  توسط رويا | 
 

                                                                                                        

            

              فردا اول فروردین سال ۱۳۸۸ هجری شمسی

                                                                           

بهارتون سبز 

سال  نو

           خوش خبر 

                          خوش مزه    

                                       خوش رنگ   

                                               و عاقبت بخیر      باشه

 

خدا جون  الان ساعت دقیقا ۴ نیمه شبه

یاد همه اونایی که بودن و دیگه نیستن ،  اونایی که هنوز

 برام خاطره و یادشون رنگ غبار نگرفته و هیچ وقت نمیگیره ،

توی خیالم  بال بال میزنه  و افسوس که گذشته دیگه برنمیگرده

 

فکر میکردم شنبه عید باشه  حواسم نبود روز ۳۰ عیده که

شنبه بشه اول فروردین  . جالبه کارام موند .

 

فردا برم گل و ماهی بخرم  .  دوست دارم هر ساله خودم

بخرم و مامان اینا هم به خاطر من این  کار رو به عهده من

 گذاشتند. وقتی گل میخرم احساس قشنگی بهم دست

میده که با هدیه کردنش به  خونه  بیشتر میشه.

 

خیلی چیزا وقت سال تحویل جلو چشمام رژه میره اینکه

سال قبل چه تصمیماتی داشتم و کدومش به سر انجام

 رسید  ، اینکه  امسال چیکار کنم که آخر سال ای کاش نگم.

 

خدا جونم  ، خدای قشنگم  تو خیلی مهربونی  به همون

 مهربونیت قسمت میدم امسال رو برای همه کسایی

که ای خدا میگن  ختم به خیر کن

 بهار پرستو رو  به به تو میسپرم.

خدا ی بزرگ تنهام نذار که

                                       با تو بودن پادشاهیست

                                                و بی تو بودن  رو سیاهی

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام اسفند 1387ساعت 5:27  توسط رويا | 
                                                                  

                                    

                                                                                

                                                                                 

اين روزها كه ميگذرد تنهاتر ميشوم انگار ...                       


منتظر ميشوم ...دل دل ميكنم .....دلتنگ ميشوم و بي قرار ..!


مي گردم ... مي گردم در پي گمشده اي كه با من هست و

نيست ...

                                                                                                                           
اين روزها عاشق ميشوم بي دليل ... بي دليل ...


دوست ميدارم بي آنكه دوست بدارن
د ... بي دليل ...بي دليل ....


اين روزها چه هوايي دارم !!!


اين روزها...كه روزهاي تنهايي ست ....تنهايي !تنهايي !

 

چقدر زود گذشت .انگار همین دیروز بود خرید عید و چهار شنبه

سوری و  ...  باز هم بهار میخواد یه سال دیگه رو به

رخمون بکشه.

     *****                                                  

یادش بخیر اون سال های دور  چه ذوقی داشتیم . هنوز تشنه

 اون روزام  .

     *****

راستی  تو بزرگ شدی  یا من؟

کجای قصه گم شدی که هنوز دنبالت می گردم؟

من هنوز خواب میبینم   .تو چی؟

رویاهام  شیبیه کابوس میمونه وقتی چشام بیدار میشه

میخوام برای همیشه بخوابم                                                  

تو رو خدا کسی بیدارم نکنه

بهار ۸۸                                                                     

 

                                                                                        

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387ساعت 0:58  توسط رويا | 
                                                          

                                                                                  

                                                                                              

                                                                     

                                                              

بی مقدمه تر از همیشه       

داشتم آلبومهای قدیمی رو نگاه می کردم دلم گرفت  

جمع خانوادگی قدیمی مون   مادر بزرگ پدر بزرگها   .

 بچه ها همه با هم .واای که انگار هیچ وقت اون روزا نبودند.

اون بچه ها تقریبا همشون عروسی کردن و بعضی هاشون

 هم عقد  کردن. همه بزرگ شدن و غریب  .

 همه اون علاقه ها و  صمیمیت ها پر کشید و رفت 

( حداقل از دل من که رفته .)

من این آدمها رو نمی خوام  من همون آدمها رو می خوام

                    ***

بچه که بودیم همیشه فکر میکردیم آینده برامون چه

نقشه ای کشیده؟کی قراره چیکاره بشه

                ***

عکس بچه گیهامون رو نگاه میکنم  

               ***

یکی معلم شد یکی دکتر  یکی دیپلم گرفت  زود ازدواج کرد 

 اون یکی هم امضای دیپلمش خشک نشده عقد کرد

یکی مهندس شد  اون یکی  هنوز درس میخونه 

چند تاشون هم هنوز دانشجو هستن و عقد کردن.

پس فردا بله بون یکی دیگه از بچه هاس و بیدار موندم

وسایلهامو آماده کنم  آخه فردا دانشگاه دارم و وقتی

 باقی نمونده.

هفته پیش هم عروسی سمیه بود . ..........

یکی یکی راهها جدا شد و  تو میفهمی دیگه وقت بازی

نیست  همبازی هات دارن میرن و  زمونه همبازیهای

دیگه ای برات رقم میزنه .همبازیهایی که  شاید دوستشون نداری  .

                       ***

یک نسل داره عوض میشه    و احساس دلتنگی

میکنم .کوچولوهایی به دنیا میان و جای کوچیکیهای

ما رو میگیرن. دلم هوای نیلوفر رو کرده  یعنی میبینمش؟

                       ***

یکی از دوستای گلم بهم گفت " دختر ناز نا نوشته ها" 

 ناز بودنم رو میزارم به قضاوت اطرافیانم  ولی

"دختر نا نوشته ها" رو  هم جنس خودم میدونم.

 مرسی از این اسمی که بهم هدیه کردی 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387ساعت 3:52  توسط رويا | 
 

                                                                                     

                                                          

    باز آمد بوی ماه مهربان                  بوی گریه های روز امتحان

 

 بی مقدمه  این بار میخوام  از بر و فی ابداهه هر چی میخوام

بگم رو بگم. چک نویس پاکنویس هم نداریم.

 

داره می آد داره می آد  صدای کفش پاش میاد

 

تنها یک هفته فرصت باقی است تا تحویل پروژه ها بشتابید.

 

واااااای همه درسها تلنباره  پروژه ها رو چیکار کنم ؟

این روزا بازار کپی دانشگاه داغ داغه. باید بری ته صف توی نوبت

تازه اگه شانس بیاره و سر نوبتت کاغذ تموم نشه، جوهر کم نیاد،

 دستگاه خراب نشه، برق نره، ....... یک کپی از این جزوه برام میزنی؟

بدو جلسه آخره استاد رفت سر کلاس .بدووووو

خدا خیر بده این کپی ما رو. از بچه های هم گروه خودمونه ولی

گرایشش فرق میکنه. از ترم یک محلش نمیدادم ها ولی این ترم

چند جلسه رفتم سر کلاسشون که برای  استاد خودمون بود

نشستم یخ خر دومون آب شد. هوامو داره. تازه کپی بیرون دانشگاه

هم از بس رفتم و اومدم و ماشا الله مطلب برا استاد ها ارائه دادم

که دیگه منو میشناسه. از بچه های الکترونیکه فکر کنم آخه لابه لای

حرفهاش با اون یکی مسئول درباره مدار و آز مدار و این جور درسها

حرف میزد.

این روزها بس که از این ساختمون به اون ساختمون شوت شدم یا

برای کارای دوستم رفتیم و اومدیم که دیگه همه کار کنان ما رو

میشناسن و قیافه خیلی از بچه ها برامون آشنا شده . رفته بودم

دفتر فرهنگ برای یک طرح که ارائه داده بودم ولی وقت نمیکنم

دنبال کنم خب چیکار کنم درسهام یه خورده خیلی سنگینه کیه

که درکم کنه

 

خلاصه که فردا باید برم پیش استاد راهنما و و رفع اشکال کنم

ولی خودمون ها میخوام برم خودمو نشون بدم .تریپ شکلات بازی

و پاچه خواری که منو بشناسه و آخر ترم  سر تحویل پروزه ناشناس

نمونم براش. 

وااای مردم از اکتیوی

دوستم میگه خدایی خیلی باحالی . (راست میگه واقعا از خودم

خوشم میاد. یک دانشجوی فعال و دوست داشتنی)

رسما امروز که پنج شنبه بود روز آخر حساب شد و از این هفته رفع

 اشکاله. و بچه ها نمیان.

من عاشق دانشگاهم هستم و واااای به روزی که تموم شه.

 از غصه میمیرم 

دوستم ترم آخرشه و از ترم دیگه نمیاد. یادش به خیر سر وسائلاش

چقدر خندیدیم.

ترم دیگه حوصله هیشکی رو ندارم .میشینم و توی آلاچیق به

یاد گذشته ها ،ترمهای ۱و ۲ و ۳ که بهترین ترمهام بودن و قدر

 ندونستم افسوس میخورم و زمزمه می کنم

                      

  افسوس که گذشته   دیگه بر نمی گرده

پنج شنبه شب .ساعت فکر کنم حدود ۲/۴۴ باشه(۵/۱۰/۸۷)

 

+ نوشته شده در  جمعه ششم دی 1387ساعت 3:47  توسط رويا | 

                 

 

سلام سلام  سلام                        یه سلام پاییزی رنگ تموم دلتنگیها

 

دلت گرفته میدونم             چشمات  ابریترین ترانه است           

صدات میلرزه و هق هق بغضت تو گلوت  بی صدا جون میده

سر تا پا گلایه ای  .   از زمین و زمان و  ....... آخ آدمها  ای آدمها

جون میکنند ثانیه ها                        

شب به شب خط میشی میشینی تو دل نوشته هایی که دیگه عمری

 ازشون گذشته و .......

 

دلت میگیره میدونم                                                              

 

نه.  همدردت من نیستم  که کودکی هاتو گریه میکنم و بزگیت رو به رخت

 میکشم .

نه. همدردت من نیستم که گذشته گذشته هامو نگذشتم از لحظه لحظه

 ثانیه هایی که گذشتند.                                                          

نه. همدردت من نیستم که مات خنده بی دلیل مترسکها شدم.    

نه  . همدردت من نیستم که ........که.........که...........که چی؟

 

قلم در دستانم گریه میکند  وقتی از اندوه نگاه یاس مینویسم 

همدرد نیستم که در پی درد این نا مردمان سر به بیابان درون باید گذاشت

      

آره   . درد تو رو میفهمم وقتی آروم داد میزنی . منو ببخش که از پشت دیوار

یواشکی نگات میکنم و به حرمت   پاکی اشکات   نوشته هامو قربونی

میکنم.                                 

                                                                   

دختر کوچوکوی ناز قصه ها

                                                                                           

احساستو هدیه کن به شب و جاده ها که نرفتی و سالهاست که گم شده

راهی .

تو کجای این نوشته ها گم شدی؟

                                                         

که هنوز پیدا نشدی.                                                                     

 

گریه کن بذار نم نم بارون نگات  خاموش کنه آتیشی رو که یخ کرده شعله

میکشه و میسوزونه.

بذار همدردت شم و همدردی کنم برای دردی که نمیدونم  .

سرت رو رو شونه هام بذار و دستاتو بذار توی دستام .

میخوام گر بگیرم آروم بشی .   تا باور کنی یک نفر هست که هستیشو بپای

سادگیت بریزه                                                                              

                                                          

                                                                                  

                                                                                          

 

 

                                                                                      

                                   

                          

 

                                               

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم مهر 1387ساعت 3:13  توسط رويا | 

3 /Y ،   ۵/ ۸۶                                                                                                            

 

                                       

 

 

 

 

الان تو حیاط نشستم و به روزایی فکر میکنم که ترم پایینی بودم . من و زنگ  خواندن و جیم 

 

اوت . دیدن دوستایی که دیگه نیستن  حتی بچه هایی که چهرتا آشنا بودند و درسشون تموم شده

 

یاد آشنایی خودم و وفا و رژه رفتن تو راهرو و زنگ وصایا . و زنگای نهار .یاد تک تک بچه

 

ها و دوستا وتلخی ها و شیرینی ها یی که بود و نبود و  زیر بارون و  همه جای این دانشگاه برام

 

خاطره شده . از دلتنگی هام بی حوصلگی هام بیقراریهام سر زنگ استادا و سالن ۱ و راهرو

 

خاطره. هرروزکه میگذره بیشتر دلتنگ میشم . واای روزآخرچیکار کنم   

 

 

                                              این فصل هم تمام شد

 

                                              و تو

 

                                    تویی که شروع نشدی

 

                              و ردی که جاده ها را قدم میزند

 

                                            و من

 

                                    تک خیال سبز پاییز

 

                                   سر میکشم بودنت را

 

                              و تمام نمی شوی تا همیشه

 

                                    غربت شعر من

 

                                     پاییز فصل تو

 

               می خواهم معصومیت نگاهم را به کودکی هایم هدیه کنم

 

                                    تو که رفته ای

 

                                 وقت رفتن من است

 

               خاطره را یادگار میسپارم به راهرویی که برایم خاطره شد

 

 

                                                                        تقدیم به کسی که خاطره ساز راهروی خاطره شد

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387ساعت 2:21  توسط رويا | 
                                                        

                                                                                         

  وعده ما  ساعت۱۹/۱۸/۹ روز پنج شنبه اول فروردین سال ۱۳۸۷

                 دستها بالا  لحظه سبز دعا

                                                              

 

                                     

وااای  دومین بهار وبلاگم هم رسید و من شدم ....... ساله  وااااای

                                               

که اصلا سال ۸۶ برام قشنگ نبود  اصلادوستش نداشتم و ندارم 

 

بهار خانم اومدنت مبارک           

خدا جون   عیدی من یادت نره ها           

خدا جون  خودت میدونی کی به کیه و چی به چیه تو این دنیا 

خودت یک کاری کن که همه راضی باشن و تو از همه راضی تر

                                                                                                

خدا جون دوستت دارم بخاطر اینکه  دوست داشتنی هستی و تنها

دوست من  هر چند ازت گله دارم که چرا تنهام گذاشتی ولی

میدونم کوتاهی از خودمه               

خدا جون کمکم کن سال ۸۷ برام قشنگ ترین سال باشه 

خدا جون  کمک کن ما آدمها یاد بگیریم  انسان باشیم

امام زمان گلم دوستت دارم هرچند نمی دونم چند بار دلت از دستم

 گرفته 

                                                                

                                                                                    

راستی امام زاده صالح رفتم و موقع برگشتن دستمال سبز کربلا

 رفته ای م کرد که به فال نیک گ رفتم

 

                  بهار عمر همگی سبز به سبزی بهار قشنگ ۸۴

                     عیدتون مبارک 

                              

                                                      

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 23:11  توسط رويا | 
                                                              

                                                                                      

                                                               

 

 

       تقدیم به شما دوستلی گلم               

 

تو چشام نگاه کن . فقط یه لحظه . ببین چی میبینی؟ .............. آره این خودتی . ببین که

 

چشمای من فقط تو رو میبینه .

 

شب به شب  با عکس تو حرف میزنم . نه... نترس ... هیشکی نمیشنوه جز تو . دیشب

 

باز      بی خواب بودم . چند شبه خواب ندارم .آخه تقصیر خودته . گفتی داری میای . منم

 

چشم به راهت بی خواب شدم . میخوای حرفامو داد بزنم؟

 

سلام گلم   خوبی؟ دلم برات تنگ شده بود . تو چی؟ای بدجنس  خودم که میدونی دوست

 

دارم . راستی قاصدک  گفت که  دیر میای . گفتم اشکال نداره فقط بگو مواظب خودش

 

باشه . باز من نیستم چیزیش نشه . آـخه قاصدک هم میدونه تو چیزیت بشه من طاقت

 

نمیآرم . چند وقت پیش رفتم  دم اون فواره که همیشه دوست داشتی . همون که سر کوچه

 

همیشه سبزتونه  خواب دیده بودم . میگفتی آب روشنیه  میگفتی همیشه خوابمو به آب

 

بگم . ولی آب نبود حوض پای فواره خالی بود . . خواستم برم بگم نامه ات اومده . بگم  کی میگه اون نمیاد داره میاد من میدونم خودش گفته ایناهاش این نامه اشه . واای گلم

 

نیستی ببینی این اجوج مجوجا چی میگن . دستمو هی میگیرن انگار دزد گرفتن . نامه تو

 

میگیرن و باز ازت دورم میکنن. بابا مگه جرمه مگه گناهه دوستت دارم خوب . دوسم

 

داری خوب . بذارین بهم برسیم بذارییییییییییییییییییییییین به هم برسیم . هر چی جیغ میزنم

 

داد میزنم نگاام میکنن ..........  واای نه من از آمپول میترسم .نههههههه...............

 

اینجا همه میگن باید بگم آره . یه آره کوچولو میخوان . میگن به صلاح همس . میگن

 

دیوونه شدم .....  یادته وقتی گفتی  دوسم داری  چی گفتم؟........ نه .... سرخ و سفید

 

نشدم . تو چشات نگاه کردم و گفتم " آره؟ ....... منم آره "  آره گفتنمو دوست داشتی .

 

یادته گفتی از همین رک بودنم خوشت اومده ولی اینا دوست ندارن رک باشم . میگن سرت

 

رو بنداز پایین و بگو آره تموم . نه ..... من اینو دوست ندارم. تو بر میگردی .  راستی میبینی کفن پوشیدم تا پای جونم به پات بمونم  . یادته؟ میگفتی بهم میاد  .آخرین باری که

 

پوشیدم گفتی وااای په خوشکل شدی . اماالان اصلا خوشکل نیستم . 

 

تو چشمام نگاه کن .  آره؟ ...........نههههههههههههههه    . این آینه تو رو نشون

 

نمیده . پس این کیه؟ صدایی میگه دوستم داره ولی صدای تو نیست.  واای بازم بارون

 

داره میاد. چرا همه کج و مووج میشن

 

یکی داد میزنه این کارا همش مسخرس . چرا باید دم خونه تو الان باشیم. ولی من  که بی

 

اجازه تو آب نمیخورم . میدونم نمیزاری . مطمئنم نمیزاری دم خونت ازت جدام

 

کنند ...................

 

 واای نهههههههههههههههههههههههههههههههههههه............... الهی من فدات

 

بشم  این تویی . این تویی؟ همیشه میگفتی میای. میدونستم میای. ببین آماده هم شدم .

 

میدونستم  دم خونت ،در به روم نمیبندی   . قول داده بودیم همیشه با هم باشیم و نذلریم

 

هیچی ما رو از هم جدا کنه . دیدی  رو قولم موندم. بد جنس گلم این جا هم  تنهات

 

نمیذارم.  دستمو بگیر. یه نفس مونده که برسیم به هم.

                                                          

               من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است

                 آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش           

اینجا: گورستان                          

و جمعیتی که ماشین عروس روتا غسالخانه بدرقه میکنند.

 

   

                     

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

ماه خوب خدا محرم داره میاد.                

 

عشق حسین و خاندانش از دلاتون هیچ وقت نره که آول و آخر عشق و پاکی هستن.

 

این ایام رو به همه تسلیت میگم . لابه لای اشکاتون من رو فراموش نکنین.

 

 

                          سبز باشین   

 

 

                                                                    

 

                                             

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 16:33  توسط رويا | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
كليه حقوق مادي و معنوي اين وبلاگ متعلق به نويسنده وبلاگ مي باشد و هر گونه برداشت بدون اجازه نويسنده وبلاگ پيگرد قانوني دارد

نوشته های پیشین
هفته چهارم اردیبهشت 1388
هفته سوم فروردین 1388
هفته چهارم اسفند 1387
هفته سوم اسفند 1387
هفته اوّل دی 1387
هفته دوم مهر 1387
هفته سوم خرداد 1387
هفته چهارم اسفند 1386
هفته چهارم دی 1386
هفته اوّل آذر 1386
هفته چهارم شهریور 1386
هفته اوّل شهریور 1386
هفته چهارم مرداد 1386
هفته چهارم تیر 1386
هفته چهارم اردیبهشت 1386
هفته اوّل اردیبهشت 1386
هفته سوم فروردین 1386
هفته سوم اسفند 1385
هفته اوّل اسفند 1385
هفته سوم بهمن 1385
پیوندها
مريم اسدي
فرشيد منافي
حنانه
اسمائيل آهنج
دختر خورشيد
ساده ام مثل سايه
يادداشتهاي شخصي من
بي همتا ترينه بي همتايان
خشت خشت دل
فقط با رادیو جوانی ها ( اركيده )
روي خط جواني(عطيه)
دفتر عشق
بوي گندم
روزهاي عاشقي(اركيده)
در كوي ما شكسته دلي ميخرند و بس
هما ( فرزاد حسني و يه كوله ديگه)
معصومه
معلوم
عطيه
غریب آشنا معلم عشق دانشجو
نرگس ورویا
ارکیده
کورش سمیعی
دختر دریا
فرزانه
ه مثل هفتاییها( رویا و نرگس)
تایماز و زندگی
سایه
دلشکسته
بنام دوست
از همه چی از همه جا
تقصیر من نبود(نیلو)
سبز اما عاشق( شیما)
عروس آرزوهای من
هنوزم میشه...(فرزانه)
هم سفر من( علی رضا عیسی زاده)
]چشم های همرنگ باران(علی رضا عیسی زاده)
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM